Денес, кога Македонија се соочува со нови политички и економски предизвици, повторно се актуелизираат дебатите околу значењето и влијанието на Рамковниот договор. Потпишан во 2001 година, договорот стави крај на вооружениот конфликт и отвори ново поглавје во односите меѓу етничките заедници во државата.
Во изминатите две и пол децении, преку неговата примена беа воведени бројни промени во институциите, локалната самоуправа и употребата на јазиците. Поддржувачите сметаат дека договорот придонел за зачувување на мирот и стабилноста, додека критичарите оценуваат дека дел од неговите решенија создадоа нови предизвици во функционирањето на државниот систем.
Политичките партии и денес различно гледаат на неговото значење. Едни го сметаат за темел на меѓуетничката стабилност, а други бараат неговите одредби да се приспособат на современите општествени услови. Сепак, постои согласност дека Рамковниот договор останува еден од најважните документи во поновата историја на Македонија.
Аналитичарите оценуваат дека иднината на државата треба да се гради врз економски развој, владеење на правото и еднакви можности за сите граѓани, без разлика на нивната етничка припадност. Според нив, токму тоа е најдобриот начин да се зачува духот на договорот и да се зајакне општествената кохезија.
Дваесет и пет години по неговото потпишување, Рамковниот договор и натаму останува тема што предизвикува политички дискусии, но и потсетник на важноста од дијалогот и мирното решавање на разликите во едно мултиетничко општество.
