Европската комисија со години покажува интерес за таканаречените неидентификувани аномални појави, познати како UAP, а нови документи откриваат дека Брисел сака дополнително да ги зајакне европските капацитети за нивно откривање и идентификување.
Според документи од одбранбениот сектор на Европската комисија, интересот на ЕУ за ваквите појави е присутен најмалку од 2023 година. Темата повторно се актуелизирала откако двајца аматерски астрономи од Малезија испратиле до Комисијата фотографии и снимки од различни објекти забележани на небото.
Тие доставиле 37 фотографии и видеа, тврдејќи дека дел од објектите се појавувале во близина на авиони, воени објекти и нуклеарни постројки. Од Брисел одговориле дека немаат надлежност да ги истражуваат појавите над Малезија, но истовремено посочиле дека европските земји треба да ги подобрат системите за следење на објекти во просторот околу Земјата.
Таквите технологии не би служеле само за откривање на необјаснети појави, туку и за следење на вселенскиот отпад и други објекти кои можат да претставуваат ризик за безбедноста.
Европската комисија притоа нагласува дека подобрата технологија не значи дека секоја необјаснета појава автоматски ќе добие објаснување.
Во САД, терминот UAP сè почесто го заменува зборот НЛО, со цел ваквите случаи да се разгледуваат од научен и безбедносен аспект, без автоматски да се поврзуваат со вонземски живот. Во Франција, пак, од 1977 година функционира државниот центар GEIPAN, кој истражува вакви случаи.
Интересот во Европа дополнително расте поради безбедноста на воздушниот сообраќај. Европратеници побараа воведување единствена категорија за пријавување на необјаснети средби од страна на пилотите, што би овозможило полесно споредување на податоците од различни земји.
Неколку пилоти веќе опишале необични светла и објекти забележани за време на летови над Медитеранот и други делови од Европа. Сепак, ниту еден од овие случаи не претставува доказ дека станува збор за објекти со вонземско потекло.
UAP едноставно означува појава или објект кој со достапните информации не може веднаш да биде идентификуван.
Она што е ново е фактот што Европската унија темата сè повеќе ја разгледува како прашање на технологија, воздушна безбедност и надзор. Наместо прашањето дали „вонземјани“ се присутни на европското небо, фокусот е на многу попрактична дилема – што точно се движи низ воздушниот простор и дали европските системи можат навреме да го откријат и идентификуваат.
