Поголемото задолжување, намалените капитални инвестиции и недоволната поддршка за клучните сектори се меѓу главните забелешки што ги упати Ковачевски за ребалансот на Буџетот. Тој предупредува дека ваквата распределба на јавните средства може да има директни последици врз здравството, животната средина, земјоделството и животниот стандард на граѓаните.
Според него, средствата предвидени за одредени трансфери во здравството не можат да ги надоместат недоволните вложувања во медицинска опрема, дијагностика, болничка инфраструктура и модернизација на здравствените установи.
„Граѓаните не го оценуваат здравствениот систем според износот што е запишан во Буџетот. Тие го оценуваат според тоа колку долго чекаат за преглед, дали навреме добиваат дијагноза и дали болниците располагаат со потребната опрема“, истакна Ковачевски.
Тој предупреди и дека намалувањето на инвестициите во животната средина може да ја забави реализацијата на проектите за почист воздух, заштита на водните ресурси и подобро управување со отпадот. Според него, овие вложувања не треба да се третираат како трошок што може постојано да се одложува.
Посебно внимание, како што посочи, треба да се посвети на младите, кои се соочуваат со високи цени на становите, ограничени можности за вработување и недостиг од платена практична работа. Без конкретни мерки за подобрување на нивните перспективи, пораките за останување во државата ризикуваат да останат само декларативни, оцени Ковачевски.
Тој се осврна и на животниот стандард, посочувајќи дека во ребалансот не се предвидени дополнителни средства за зголемување на минималната плата, во услови кога поскапувањето на храната, домувањето, енергијата и другите основни потреби создава сè поголем притисок врз семејните буџети.
Дополнителни тешкотии имаат и земјоделците, кои се соочуваат со повисоки трошоци за суровини, репроматеријали и енергија. Ковачевски предупреди дека недоволната поддршка за земјоделското производство може да влијае врз домашната понуда на храна и да ја зголеми зависноста од увоз.
„Земјоделството е важно не само за приходите на руралните домаќинства, туку и за домашното производство на храна, за стабилноста на понудата и за намалувањето на зависноста од увоз“, нагласи тој.
Во делот на економскиот развој, Ковачевски оцени дека е потребна политика што ќе ги поттикнува продуктивноста и извозот, ќе овозможува трансфер на технологии и ќе им помогне на домашните компании да станат дел од меѓународните синџири на снабдување и производство.
Дополнителна загриженост предизвикува и растот на задолжувањето. Според изнесените податоци, со ребалансот бруто-задолжувањето се зголемува за околу 11,3 милијарди денари и достигнува приближно 152,5 милијарди денари. Воедно, доспеаните, а неплатени обврски во јавниот сектор, според истите податоци, надминуваат 700 милиони евра.
„Ако долгот расте, а капиталните инвестиции се намалуваат, тогаш оправдано се поставува прашањето дали структурата на јавните финансии обезбедува доволно развојни придобивки од преземените обврски“, истакна Ковачевски.
Тој смета дека се потребни пореално планирање на буџетските приходи, зачувување на развојните инвестиции и поефикасно управување со јавните пари. Целта, според него, треба да биде задолжувањето да создава долгорочни економски придобивки, наместо да претставува дополнителен товар за граѓаните.
