Седите влакна околу муцката не се единствениот знак дека кучето старее. Промените често се појавуваат постепено и можат долго време да останат незабележани, особено кога миленикот сè уште изгледа здраво и расположено. Намалувањето на енергијата, промените во движењето или однесувањето можат да бидат сигнал дека неговите потреби почнуваат да се менуваат.
Не постои една точна возраст на која секое куче станува сениор. На тоа влијаат големината, расата, генетиката, начинот на живот и општата здравствена состојба. Вообичаено, ветеринарите за почеток на сениорската возраст ја земаат последната четвртина од очекуваниот животен век на кучето.
Така, куче од поголема раса може да влезе во сениорска возраст значително порано од мало куче. Додека малите раси често се сметаат за сениори некаде меѓу осмата и дванаесеттата година, кај џиновските раси таа фаза може да започне уште околу шестата или седмата година.
Еден од првите знаци е промената во движењето. Постарото куче може да станува поукочено, потешко да се качува по скали, да избегнува скокање или да се заморува побрзо. Може да спие повеќе, да има помалку желба за игра и подолги прошетки или постепено да губи мускулна маса.
Промените во видот и слухот исто така се чести. Ако кучето почнува полесно да се плаши, не реагира на повици или се движи понесигурно во непозната средина, можно е да има намалување на сетилните способности.
Особено внимание треба да се посвети на промените во однесувањето. Збунетост, немир во текот на ноќта, бесцелно шетање низ домот или заборавање на навики што претходно совршено ги знаело можат да укажуваат на когнитивно опаѓање поврзано со стареењето.
Болката исто така не треба да се занемари. Кучињата често не покажуваат јасно дека нешто ги боли, па дури и мали промени во начинот на одење, станување или легнување можат да бидат важни. Артритисот и другите проблеми со зглобовите можат постепено да се развиваат без драматични симптоми.
Редовните ветеринарни прегледи стануваат особено важни во оваа животна фаза. Со контролирање на тежината, крвната слика, забите, движењето, видот, слухот и другите показатели, можно е навреме да се откријат проблеми кои можат да се третираат или да се држат под контрола.
Важна улога има и телесната тежина. Одржувањето на кучето во добра физичка форма го намалува оптоварувањето врз зглобовите и може да помогне полесно да се движи и во подоцнежните години.
Со стареењето не значи дека кучето треба целосно да престане со активностите. Наместо долги и напорни прошетки, подобар избор можат да бидат пократки излегувања со повеќе време за душкање. Менталните игри, играчките со храна и едноставните вежби за учење можат да помогнат мозокот да остане активен.
И домот може да се приспособи за постар миленик. Удобен кревет, подлоги што не се лизгаат и рампи или полесен пристап до омилените места можат значително да му го олеснат секојдневието.
Стареењето е природен процес, а не болест. Но, колку порано сопственикот ги препознае промените, толку полесно може да му обезбеди на кучето удобен, активен и квалитетен живот во неговите постари години.
