Иако денешните деца уште од најрана возраст знаат да користат телефон или таблет, вистинската дигитална писменост подразбира многу повеќе од отворање апликации и гледање видеа. Експертите сметаат дека запознавањето со логиката на програмирањето може да започне многу рано – дури околу четвртата година.
Сепак, тоа не значи дека малите деца треба да седнат пред компјутер и да учат програмски јазици. На оваа возраст учењето најчесто се претвора во игра преку сложувалки, коцки, движење, едноставни логички задачи и едукативни роботи.
Според Мина Игњатовиќ, која работи со деца во областа на роботиката и програмирањето, најважно е најмалите постепено да научат како функционира логичкото размислување. Детето учи дека секоја задача има определен редослед, дека одлуките носат последици и дека проблемот може да се реши на повеќе начини.
Особено важен дел е и грешката. Кога нешто нема да функционира од прв обид, детето треба само да открие што тргнало наопаку, да промени пристап и повторно да се обиде. На тој начин, покрај логиката, се развиваат концентрацијата, трпението, креативноста и самостојното решавање проблеми.
ТЕЛЕФОНОТ НЕ ГИ ПРАВИ ДЕЦАТА АВТОМАТСКИ ДИГИТАЛНО ПИСМЕНИ
Фактот дека едно дете лесно се снаоѓа со мобилен телефон или таблет не значи дека ја разбира технологијата. Голема е разликата меѓу пасивното консумирање содржини и користењето на дигиталните уреди за учење, создавање и решавање задачи.
Затоа, наместо единствено да се следи колку време детето поминува пред екран, важно е да се обрне внимание и на тоа што прави со технологијата. Целта не е целосно да се отстранат дигиталните уреди, туку децата да научат да ги користат како корисни алатки.
И ВЕШТАЧКАТА ИНТЕЛИГЕНЦИЈА МОЖЕ ДА СЕ ОБЈАСНИ НА ДЕЦАТА
Со брзото ширење на вештачката интелигенција, родителите се соочуваат и со ново прашање – како најмладите да разберат што е и како функционира AI.
И ова може да се прилагоди на возраста. На малите деца технологијата може едноставно да им се претстави како дигитална алатка која може да помогне со одговори или идеи. Но, од почеток треба да се нагласи дека вештачката интелигенција може и да погреши.
Најважно е детето да не се навикне технологијата да размислува наместо него. Прашањата, проверката на информациите и самостојното донесување заклучоци треба да останат негови задачи.
Затоа првиот чекор кон програмирањето воопшто не мора да биде компјутер. Може да започне со игра, коцки, едноставна загатка или робот што треба да стигне до одредена цел.
Најважната вештина што детето ја стекнува не е пишувањето код, туку способноста да размислува, да експериментира, да згреши, повторно да се обиде и самостојно да дојде до решение.
