Џејсон Стејтам никогаш не се обидувал да ја прикрие формулата според која ја гради својата филмска кариера. Иако често добива забелешки дека во речиси секој филм го игра истиот лик, познатиот британски актер нема намера да ја менува стратегијата. Напротив, отворено признава дека најдобро се снаоѓа во улогите по кои публиката го препознава.
Од пробивот во филмовите на Гај Ричи кон крајот на деведесеттите, Стејтам стана едно од најпрепознатливите имиња во акцискиот жанр. Неговите ликови најчесто се опасни, смирени и молчаливи професионалци со мистериозно минато, кои изгледаат како обични луѓе сè додека не бидат принудени да покажат што навистина умеат.
Такви улоги играше во франшизата „Транспортер“, но и во поновите хитови, меѓу кои е и „Пчеларот“. Иако повремено прифаќал и поинакви улоги, како комичната во филмот „Шпионка“, најголемиот дел од неговата кариера е поврзан со акциски приказни во кои повторно го гледаме препознатливиот Стејтам.
Неговиот типичен лик зборува малку, има некаква темна тајна од минатото и обично се обидува да води мирен живот. Но, кога ќе се појави опасност, се открива дека зад таа обична фасада се крие човек со воено искуство, специјални вештини или поврзаност со тајни служби.
Во интервју за емисијата „The Jim and Sam Show“ во 2017 година, актерот искрено објасни зошто не се обидува да биде нешто што не е.
„Знаете, јас всушност не сум глумец. Не сум драмски уметник кој може да се трансформира како камелеон. Во оваа работа влегов затоа што се најдов на вистинското место во вистинско време. Ме извлекоа од анонимноста и ме внесоа во филмската индустрија“, изјави Стејтам.
Пред да стане филмска ѕвезда, тој имал сосема поинаков животен пат. Се натпреварувал во скокови во вода на Игрите на Комонвелтот во 1990 година, се појавувал во музички спотови, а работел и како продавач.
Неговата кариера во филмот започнала речиси случајно. Додека работел како модел за модниот бренд „French Connection“, му бил препорачан на режисерот Гај Ричи, кој барал автентично лице за улога на уличен измамник во филмот „Карти, пари, курви и две пушки“.
Така Стејтам влегол во светот на филмот без формално актерско образование и без однапред разработен план за кариера. Со текот на годините го усовршил стилот што му донесе светска популарност, но никогаш не почувствувал потреба да се откаже од него.
„Сакам да работам само она за што мислам дека можам да го направам добро, а сметам дека во нешто друго не би бил добар. Не сум поминал години вежбајќи различни акценти или усовршувајќи го актерскиот занает. Го прифаќам она во што сум добар“, објасни актерот.
За Стејтам, очигледно, нема потреба да се докажува преку постојани трансформации. Публиката знае што да очекува од неговите филмови, а тој продолжува да го прави она што најдобро го владее – да биде човекот кој молчи поголем дел од времето, но кога ќе започне акцијата, ретко кој може да го запре.
