Историскиот пробив во американската политика се случил на 7 ноември 1916 година, кога Џенет Ранкин била избрана за членка на Претставничкиот дом на САД. Со тоа таа станала првата жена во историјата на земјата која добила место во американскиот Конгрес, во период кога жените сè уште се бореле за целосно признавање на своите политички права.
Ранкин била избрана како претставничка на сојузната држава Монтана, каде што жените веќе имале право на глас на државните избори. Нејзината победа дошла неколку години пред жените на национално ниво да го добијат уставно загарантираното право на глас во САД, со ратификацијата на 19-тиот амандман во 1920 година.
Родена на 11 јуни 1880 година во близина на Мисула, Монтана, Џенет Ранкин пред влегувањето во политиката се занимавала со социјална работа и била активна во движењето за женско право на глас. Нејзината кампања се темелела на барањето жените да имаат еднаква можност да учествуваат во политичкото одлучување.
Во Конгресот стапила во 1917 година и веднаш се соочила со големи политички предизвици. Особено внимание привлекол нејзиниот став против влегувањето на САД во Првата светска војна. Ранкин била една од малкуте пратеници кои гласале против објавувањето војна на Германија во април 1917 година.
Подоцна повторно била избрана во Претставничкиот дом, а останала запаметена и по својот доследен пацифизам. Во декември 1941 година, како единствен член на Конгресот, гласала против објавувањето војна на Јапонија по нападот врз Перл Харбор.
Изборот на Џенет Ранкин на 7 ноември 1916 година претставувал важен момент во политичката историја на САД. Нејзиниот мандат го означил почетокот на присуството на жените во американскиот Конгрес и отворил ново поглавје во борбата за нивно учество во јавниот и политичкиот живот.
