Десет занаетчии веќе поднеле документи за затворање на своите фирми, а најголем удар од тешките услови за работа се очекува да претрпат мајсторите кои се занимаваат со изработка на сувенири, филигран и кроење. Станува збор за традиционални занаети во кои секој производ се создава рачно, бара многу време и носи уникатен печат на изработувачот.
За разлика од големите продавници, каде што продажбата се одвива побрзо, кај рачната изработка секој предмет бара посветеност, трпение и повеќечасовна работа. Заработката е ограничена, а кога трошоците растат, одржувањето на малите занаетчиски дуќани станува сè потешко. Новите високи паушални давачки, според засегнатите занаетчии, дополнително го загрозуваат нивното работење.
Со приближувањето на зимата, кога туристичката посетеност опаѓа, занаетчиите се соочуваат со уште помала можност за продажба. Дел од нив размислуваат да ги затворат дуќаните и работата да ја продолжат од дома, со надеж дека така ќе ги зачуваат вештините што со генерации се пренесувале во семејствата.
Сè поголем дел од рачно изработените производи се нудат преку социјалните мрежи и интернет-продажбата, наместо во традиционалните занаетчиски продавници. Иако овој начин овозможува полесен пристап до купувачите, преминувањето кон работа од дома може да отвори и прашања поврзани со формалното работење и контролата на продажбата.
Занаетчиите кои сè уште се обидуваат да работат легално предупредуваат дека, доколку трошоците продолжат да растат, ќе мора да ги зголемат цените на своите производи. Тоа, пак, носи нова неизвесност: дали граѓаните ќе можат да си дозволат рачно изработени предмети во услови на зголемени животни трошоци?
Опстанокот на овие занаети не е само прашање на приходите на малите бизниси. Со затворањето на дуќаните се губат и традиционални вештини, автентични производи и дел од културниот идентитет што се пренесувал од генерација на генерација.
