Губењето на животно или човек со кого поминувале голем дел од животот може да остави забележливи промени во однесувањето на домашните миленици. Иако не е целосно разјаснето дали кучињата и мачките ја разбираат смртта на истиот начин како луѓето, истражувањата покажуваат дека по загубата можат да станат повлечени, да го променат апетитот или да бараат повеќе внимание од сопствениците.
Научниците ваквите реакции често ги опишуваат како однесување слично на тагување. Промените може да бидат поврзани со отсуството на животното или човекот со кого биле блиски, но и со нарушувањето на секојдневните навики.
Иако најчесто се зборува за кучињата кои долго чекаат пред вратата или остануваат на местата каде што престојувал нивниот сопственик, слични реакции се забележуваат и кај мачките. Искуствата на сопствениците и научните истражувања укажуваат дека блиската поврзаност меѓу животните може да влијае врз нивното однесување по загубата.
ПРОМЕНИ ВО ОДНЕСУВАЊЕТО ШТО НЕ ТРЕБА ДА СЕ ИГНОРИРААТ
Истражување спроведено во Нов Зеланд во 2016 година забележало промени кај домашните животни по угинувањето на друг миленик во домаќинството. Некои станувале поприврзани кон сопствениците, почесто барале контакт или се задржувале на местата каде што претходно одмарал нивниот животински придружник.
Кај дел од животните биле забележани подолго спиење, намален апетит и помала заинтересираност за вообичаените активности. Промените во вокализацијата, односно почестото или погласно испуштање звуци, биле особено забележливи кај некои мачки.
И анкета спроведена во 2024 година меѓу сопственици на мачки укажала на слични реакции по загубата на друго животно. Сопствениците забележале намалена желба за храна, спиење и игра, а кај мачките што подолго живееле со угинатиот миленик почесто се јавувала потреба за внимание.
Сепак, не секое животно реагира на ист начин. Некои продолжуваат со вообичаените активности, додека други покажуваат поизразени промени.
КОЛКУ ВРЕМЕ МУ Е ПОТРЕБНО НА МИЛЕНИЧЕТО ДА СЕ ПРИЛАГОДИ?
Не постои точно утврден период во кој животното треба да ја надмине загубата. Кај некои кучиња и мачки промените се повлекуваат за неколку недели, додека кај други може да траат со месеци.
Затоа, важно е сопствениците да не очекуваат брзо враќање на старото однесување, туку да му дадат време на миленичето да се приспособи на новата ситуација.
РУТИНАТА И ВНИМАНИЕТО МОЖАТ ДА ПОМОГНАТ
Еден од најважните чекори е одржувањето на вообичаениот распоред. Редовното хранење, прошетките, времето за игра и одморот можат да му помогнат на животното повторно да почувствува сигурност.
Дополнителното внимание исто така може да биде корисно, но не треба да се наметнува ако миленичето бара простор. На кучињата може да им помогнат прошетките, играчките и активностите што ги ангажираат, додека мачките можат да се заинтересираат за интерактивни играчки, места за качување и почести кратки сесии на игра.
Ако животното почне да уништува предмети, да врши нужда на несоодветни места или постојано да се огласува, казнувањето не е решение. Таквото однесување може да биде поврзано со стрес, но и со здравствен проблем. Во такви случаи треба да се побара совет од ветеринар или стручно лице за однесување на животните.
Средства за смирување и додатоци во исхраната не треба да се даваат на своја рака. За нивната употреба најпрво треба да се разговара со ветеринар.
КОГА Е ПОТРЕБНА ВЕТЕРИНАРНА ПОМОШ?
Промените во апетитот, енергијата и однесувањето не треба автоматски да се припишуваат на тагата. Тие можат да бидат знак и за заболување, поради што е важно да се следи општата состојба на миленичето.
Особено внимание бараат мачките што престануваат да јадат. Подолготрајното одбивање храна може да доведе до сериозна состојба позната како хепатална липидоза, односно замастување на црниот дроб. Ако мачката не јаде еден ден или два, потребно е веднаш да се контактира ветеринар, а доколку има и други симптоми, не треба да се чека.
ДАЛИ МИЛЕНИЧЕТО ТРЕБА ДА СЕ ПРОСТИ ОД УГИНАТИОТ ПРИДРУЖНИК?
Некои ветеринари сметаат дека, кога околностите го дозволуваат тоа, на преживеаното животно може да му се овозможи да го види или помириса телото на својот придружник. На тој начин може да се намали збунетоста предизвикана од ненадејното отсуство.
Реакциите се различни: некои животни остануваат покрај телото, други само кратко го помирисуваат, а трети не покажуваат интерес. Не може да се гарантира дека ваквата средба ќе им помогне на сите миленици, па одлуката треба да се приспособи на конкретната ситуација и советот од ветеринарот.
КОГА Е ВИСТИНСКО ВРЕМЕ ЗА НОВ МИЛЕНИК?
Доведувањето ново животно во домот не е секогаш најдоброто непосредно решение. И сопственикот и преостанатите миленици можеби имаат потреба од време за приспособување, а новиот член може дополнително да ја промени воспоставената рутина.
Кај кучињата, дружењето со познати животни и редовните прошетки може да помогнат во периодот на приспособување. На мачките често им одговара мирна средина, дополнителна игра и внимание, без нагли промени во домот.
Одлуката за нов миленик треба да се донесе внимателно, земајќи ги предвид темпераментот на животните, нивните потреби и подготвеноста на сопственикот. Најважно е да не се очекува новото животно веднаш да ја замени изгубената врска, туку да му се даде време на целото домаќинство да се приспособи.
