Во Северна Македонија во текот на јули се регистрирани 11 нови случаи на ХИВ/СИДА, покажуваат најновите податоци за заразните заболувања. Од новите случаи, девет се лица од машки пол, а две се жени, при што возраста на регистрираните лица се движи од 20 до 49 години.
Податоците се објавени во месечниот билтен за движењето на акутните заразни заболувања, во кој се следи состојбата со ХИВ и со други инфекции кои се пренесуваат по сексуален или крвен пат.
Според кумулативната евиденција, во периодот од 1987 до 2026 година во земјава се регистрирани вкупно 765 лица со ХИВ/СИДА. Од нив, 141 лице починало, додека 508 лица во моментов се водат како лица кои живеат со ХИВ/СИДА. За 116 лица, според евиденцијата, е прекинато следењето.
Покрај ХИВ, во текот на јули се регистрирани и повеќе други сексуално и крвно преносливи инфекции.
Најголем број пријави има кај сифилисот, со вкупно седум нови случаи. Регистрирани се и четири случаи на вирусен хепатитис Б, како и по еден случај на гонореја, инфекција со хламидија и вирусен хепатитис Ц.
Податоците покажуваат дека сексуално и крвно преносливите инфекции и понатаму се присутни во популацијата, поради што навременото откривање останува особено важно. Дел од овие инфекции можат да поминат без јасно изразени симптоми, што може да доведе до нивно подоцнежно откривање и дополнително ширење.
Здравствените работници континуирано укажуваат на значењето на превенцијата, информираноста и навременото тестирање, особено кај лицата кои сметаат дека биле изложени на ризик. Раното откривање овозможува навремено започнување со соодветен медицински третман и преземање мерки за спречување на понатамошно пренесување.
Од особено значење е и информирањето без стигматизација на лицата кои живеат со ХИВ. ХИВ инфекцијата денес може да се контролира со современа терапија, а лицата кои примаат соодветен третман можат да имаат долг и квалитетен живот.
Најновите месечни податоци претставуваат пресек на пријавените случаи во јули и се дел од континуираното следење на заразните заболувања во земјава. Тие истовремено укажуваат дека превенцијата, редовното тестирање и навремената медицинска грижа остануваат клучни во борбата против ХИВ и останатите сексуално и крвно преносливи инфекции.
