Преминот од пелени кон нокшир или тоалет е важен чекор во развојот на секое дете, но за родителите често претставува и вистински предизвик. Една од популарните техники ветува дека со посветен пристап и неколкудневно вежбање може да се направи значителен напредок за само три дена. Сепак, ова не значи дека секое дете ќе се ослободи од пелените во толку краток период.
Методата се заснова на тоа родителите неколку дена да посветат повеќе време на детето, да ги следат неговите потреби и постепено да го насочуваат кон користење нокшир или тоалет. Кај некои деца ваквиот пристап може да биде добар почеток, додека кај други процесот бара повеќе време и трпение.
КАКО ДА ПРЕПОЗНАЕТЕ ДЕКА ДЕТЕТО Е ПОДГОТВЕНО?
Пред да започне одвикнувањето, важно е да се процени дали детето е подготвено за оваа промена. Не постои универзална возраст на која сите деца треба да престанат да носат пелени, па затоа поголемо значење имаат нивните навики и однесување.
Меѓу знаците што можат да укажат на подготвеност се интересот за нокширот, препознавањето кога треба да изврши нужда и способноста подолг период да остане со сува пелена. Некои деца почнуваат да покажуваат незадоволство кога пелената им е влажна или валкана, додека други сами бараат да одат во тоалет.
Дополнителни показатели се способноста самостојно да стигнат до бањата, да ја спуштат облеката и да препознаат одредени телесни сигнали. Ако нуждата најчесто се јавува во слично време во текот на денот, тоа може да им помогне на родителите полесно да го организираат процесот.
Доколку детето сè уште не покажува вакви знаци, подобро е да му се даде време отколку да се инсистира на промена за која не е подготвено.
КАКО ФУНКЦИОНИРА МЕТОДАТА ОД ТРИ ДЕНА?
Подготовката може да започне приближно две недели пред планираното одвикнување. Во тој период родителите можат да разговараат со детето за користењето нокшир, да му објаснат што значат поимите „суво“ и „влажно“ и да му овозможат постепено да се запознае со новата навика.
Кога ќе започне процесот, родителите може во текот на денот да му дозволат на детето да биде без пелена или да носи облека што лесно се соблекува. На тој начин полесно може да се забележат моментите кога му се оди во тоалет, а детето постепено учи да ги поврзува телесните сигнали со потребата да користи нокшир.
Важно е да се следат знаците како ненадејно прекинување на играта, промена на изразот на лицето, напнување или необични движења. Наместо постојано да го прашуваат детето дали му се оди во тоалет, родителите можат да му понудат нокшир во погодни моменти, на пример по будењето, по оброкот и пред спиење.
Пречестото инсистирање да оди во тоалет на секои 20 или 30 минути може да предизвика отпор. Затоа, подобро е да се воспостави рамнотежа меѓу редовните потсетувања и можноста детето самостојно да ги препознае своите потреби.
Во текот на овие денови треба да се обезбеди доволно течности и да се поттикнува детето без притисок. Позитивното охрабрување може да помогне да се чувствува посигурно додека ја учи новата вештина.
НОЌНОТО ОДВИКНУВАЊЕ Е ПОСЕБЕН ПРОЦЕС
Тоа што детето успешно користи нокшир во текот на денот не значи дека веднаш ќе може да спие без пелена. Контролата за време на спиењето се развива одделно, па на некои деца им се потребни пелени и долго откако ќе почнат самостојно да одат во тоалет преку ден.
Родителите треба да прифатат дека незгодите се нормален дел од учењето. Ако детето не успее навреме да стигне до нокширот, не треба да биде казнувано или засрамувано. Притисокот може да создаде дополнителна вознемиреност и да го отежне процесот.
НЕМА ГАРАНЦИЈА ДЕКА СÈ ЌЕ ЗАВРШИ ЗА ТРИ ДЕНА
Иако оваа техника нуди јасен план за почеток, секое дете учи со различно темпо. Некои брзо ја прифаќаат новата рутина, додека други имаат потреба од повеќе обиди и постепено навикнување.
Родителите можат да го олеснат процесот преку игра, сликовници, разговор и секојдневно вежбање, без да го претворат одвикнувањето во натпревар или обврска со строг рок.
Најважно е да се следат потребите на детето, да се препознае кога е подготвено и да се обезбеди поддршка во моментите кога ќе се соочи со тешкотии. Успехот не се мери според тоа дали пелените ќе исчезнат за точно три дена, туку според постепеното стекнување сигурност, навики и самостојност.
