На 22 август 1875 година во Санкт Петербург бил ратификуван договорот со кој Русија и Јапонија се обиделе да стават крај на долгогодишниот спор околу границата на Далечниот Исток. Со договорот била направена голема територијална размена – Јапонија се откажала од јужниот дел на Сахалин, а за возврат го добила целото Курилско Островје.
Потребата од јасно утврдување на границата произлегла од низа инциденти меѓу двете држави. Напнатоста особено се зголемила поради различното толкување на територијалната припадност на островите во регионот.
Преговорите биле водени во време кога францускиот јазик бил доминантен во меѓународната дипломатија, па договорот бил преведен и подготвен за официјална ратификација. Во периодот по неговото склучување се создало впечаток дека Москва и Токио успеале трајно да ги надминат територијалните несогласувања.
Сепак, мирот не траел долго. На почетокот на XX век Русија и Јапонија повторно влегле во директен вооружен конфликт. Руско-јапонската војна од 1904–1905 година завршила со победа на Јапонија, што во тоа време претставувало огромен геополитички шок.
По војната, Јапонија повторно го презела јужниот дел на Сахалин. На островот останала до крајот на Втората светска војна, кога Советскиот Сојуз ја презел контролата врз Сахалин и Курилските Острови.
СПОРОТ ОСТАНУВА И ПО ВТОРАТА СВЕТСКА ВОЈНА
Со Договорот од Сан Франциско од 1951 година, Јапонија се откажала од своите права врз Курилските Острови, но во документот не било прецизирано на која држава треба да ѝ припаднат. Советскиот Сојуз не го потпишал договорот, а статусот на дел од островите останал предмет на различни толкувања.
Москва и Токио дури во 1956 година потпишале заедничка декларација со која формално бил прекинат воениот конфликт меѓу двете држави. Сепак, прашањето за територијалниот статус на островите не било конечно решено.
Децении подоцна, Курилските Острови и понатаму се под руска контрола, додека Јапонија продолжува да бара решение за спорот со Русија. Територијалното прашање останува една од најдолготрајните дипломатски точки на несогласување меѓу двете земји.
Договорот од Санкт Петербург од 1875 година така останува значаен историски момент – документ кој за кратко време успеал да го уреди спорното прашање на границата, но не и трајно да го затвори територијалниот спор меѓу Русија и Јапонија.
