На 30 октомври 1890 година, охридското граѓанство испратило молба до Високата порта во Цариград со барање да се дозволи отворање македонски училишта во Охрид и околината, во кои наставата би се одвивала на македонски јазик.
Барањето претставувало значаен историски запис за стремежите на населението кон образование на сопствен јазик во период кога образованието на Балканот било под силно влијание на различни црковни и политички центри.
Настојувањето на охриѓани покажува колку големо значење имало образованието во зачувувањето на јазичната и културната посебност на македонското население.
