Јапонија планира постепено да ја намалува зависноста од руската нафта и јаглен, но истовремено ќе ги задржи своите интереси во големите нафтено-гасни проекти Сахалин 1 и Сахалин 2. Според извештаи на руските агенции Интерфакс и ТАСС, Токио смета дека овие проекти имаат значајна улога во обезбедувањето стабилни енергетски испораки.
Во годишниот извештај за надворешната политика, јапонското Министерство за надворешни работи најавува намалување на зависноста од руските енергенси, но посочува дека учеството во двата проекта останува важно за енергетската безбедност на земјата, особено на среден и долг рок.
Податоците наведени во извештајот покажуваат дека во 2025 година течниот природен гас од проектот Сахалин 2 учествувал со 8,6 проценти во вкупниот јапонски увоз на овој енергент. Со тоа Русија била трет најголем снабдувач на Јапонија со течен природен гас.
Јапонија и понатаму набавува и нафта од Сахалин 2. Според податоците на јапонското Министерство за финансии, во првата половина од годината биле испорачани околу 1,53 милиони барели. Проектот е изземен од западните санкции, додека јапонските купувачи во моментов не набавуваат нафта од Сахалин 1.
Проектот Сахалин 1 опфаќа три нафтени и гасни полиња – Чајво, Одопту и Аркутун-Даги, лоцирани во североисточниот дел на островот Сахалин. Проценетите резерви изнесуваат околу 307 милиони тони нафта и 485 милијарди кубни метри природен гас.
Најголемо производство проектот забележал во 2019 година, кога биле произведени 12,96 милиони тони. Во 2020 година производството паднало на 12,44 милиони тони, а во 2021 година на 11,3 милиони тони. Податоците за производството во периодот од 2022 до 2025 година не се јавно објавени, наведува Интерфакс.
По руската инвазија врз Украина и одлуката на американската компанија „ЕксонМобил“ да се повлече од Русија, управувањето со Сахалин 1 беше променето во октомври 2022 година, по указ на рускиот претседател Владимир Путин. Проектот премина под управување на нов руски оператор, а дел од странските партнери ги задржаа своите удели.
Во проектот учествуваат руски компании поврзани со „Роснефт“, јапонската државна енергетска компанија СОДЕКО и индиската државна компанија ОНГЦ. Според податоците објавени од Интерфакс, уделот на јапонскиот партнер изнесува 30 проценти, а на индискиот 20 проценти. „ЕксонМобил“ сè уште се наведува како сопственик на 30 проценти од проектот.
Сахалин 2, пак, ги опфаќа нафтените и гасните полиња Пилтун-Астохскоје и Лунскоје во Охотското Море, како и постројката за производство на течен природен гас во Пригородноје, на југот од островот.
Постројката започнала со работа во 2009 година, а веќе следната година го достигнала планираниот капацитет од 9,6 милиони тони течен природен гас годишно. По дополнителните подобрувања, производството во 2025 година достигнало околу 10,3 милиони тони.
Со проектот управува компанијата „Сахалин Енерџи“, во која учествуваат рускиот „Газпром“ и јапонските компании „Мицуи“ и „Мицубиши“.
Одлуката на Токио да ги задржи уделите во двата проекта покажува дека Јапонија настојува постепено да ја намалува зависноста од руските енергенси, без целосно да се откаже од изворите што и понатаму придонесуваат за снабдувањето на нејзината економија.
