Новите правила на Европската Унија за употреба на вештачката интелигенција (ВИ) во здравството носат значајни промени за дијагностиката, лекувањето и медицинските истражувања. Според Законот за вештачка интелигенција на ЕУ, кој стапи во сила во 2024 година, најголемиот дел од здравствените апликации со ВИ ќе бидат класифицирани како системи со висок ризик.
Тоа значи дека програмите кои помагаат при откривање болести, анализа на медицински снимки, донесување клинички одлуки или следење на пациенти ќе мора да исполнат строги услови за квалитет на податоците, транспарентност и контрола од страна на медицински лица.
Најголем напредок во примената на ВИ во здравството досега е забележан кај дијагностиката, особено при анализа на рендгенски снимки, компјутерска томографија и други медицински слики. Некои системи покажале резултати споредливи со лекарски анализи, но експертите предупредуваат дека резултатите од лабораториски тестирања не секогаш се исти со реалната клиничка практика.
Еден од најголемите предизвици останува точноста на податоците. Доколку системите се обучуваат со ограничени или нерамномерни медицински информации, може да се појават грешки и разлики во резултатите кај различни групи пациенти.
Вештачката интелигенција сè повеќе се користи и во фармацевтските истражувања, каде помага во откривање нови лекови, анализа на молекули и развој на терапии. Во оваа област процесите се побрзи бидејќи резултатите можат полесно да се проверуваат преку лабораториски тестови.
Европските регулативи посебно внимание посветуваат и на транспарентноста. Лекарите ќе мора да имаат можност да разберат како системот дошол до одредена препорака и да можат да ја променат одлуката доколку проценат дека е потребно.
Во споредба со САД, каде развојот на здравствената ВИ се одвива со пофлексибилен пристап, Европската Унија избра построг модел со поголем фокус на безбедноста на пациентите и контролата на ризиците.
Експертите оценуваат дека вештачката интелигенција може значително да го подобри здравството, но нејзината успешна примена ќе зависи од квалитетот на податоците, обученоста на медицинскиот персонал и правилното регулирање на технологијата.
