Тензиите меѓу Соединетите Американски Држави и Иран повторно се заострија откако двете страни извршија нова серија напади, додека Иран истовремено се простува од својот долгогодишен врховен лидер, ајатолах Али Хамнеи. Ескалацијата дополнително ја зголеми загриженоста за безбедноста на Блискиот Исток и за стабилноста на глобалниот енергетски пазар.
Американската Централна команда (CENTCOM) соопшти дека во последната операција биле погодени околу 90 воени цели на иранска територија. Според Вашингтон, мета биле системи за противвоздушна одбрана, воени складишта и логистички капацитети долж јужниот брег на Иран, вклучително и области во близина на Ормузкиот Теснец. Американските власти наведуваат дека целта на нападите е да се намали способноста на Иран да изведува операции против трговските бродови кои минуваат низ еден од најважните светски поморски коридори.
Од друга страна, Техеран тврди дека американските напади предизвикале штети и во близина на нуклеарната електрана „Бушер“, како и на повеќе транспортни и инфраструктурни објекти. Иранските власти соопштија дека во последните два дена животот го загубиле најмалку 14 лица, а десетици се повредени.
Како одговор, Иран објави дека извршил ракетни и беспилотни напади врз американски воени позиции во Кувајт, Бахреин и Катар, а подоцна соопшти дека биле гаѓани и цели во Јордан и Ирак. Земјите од Персискиот Залив потврдија дека нивните системи за противвоздушна одбрана биле активирани поради заканите од ракети и дронови, додека во Манама биле регистрирани повеќе експлозии.
Во исто време, илјадници луѓе присуствуваа на погребните церемонии за ајатолахот Али Хамнеи во неговиот роден Мешхед. Ковчегот, покриен со иранското знаме, беше внесен во светилиштето на Имам Реза, каде верниците оддадоа последна почит. На церемонијата не беше забележан неговиот син Моџтаба Хамнеи, кој според медиумски информации бил сериозно повреден во нападот во кој загина неговиот татко.
За време на погребот беа забележани транспаренти со антиамерикански пораки и повици за одмазда, што дополнително ја нагласи атмосферата на силни тензии во земјата.
Иранското Министерство за надворешни работи остро ги осуди американските операции, оценувајќи ги како грубо кршење на меѓународното право и сериозен воен злостор. Според Техеран, нападите предизвикале оштетувања на патната и железничката инфраструктура, особено на трасата меѓу Техеран и Мешхед.
Во меѓувреме, ситуацијата во Ормузкиот Теснец станува сè покритична. Поморските организации предупредуваат дека бројот на трговски бродови кои секојдневно минуваат низ теснецот драстично се намалил. Ако пред почетокот на кризата дневно поминувале околу 130 бродови, сега бројката паднала на приближно 30, а на јужната пловна рута кон Оман сообраќаат само неколку танкери.
Експертите предупредуваат дека ваквиот развој може сериозно да влијае врз светските испораки на нафта и природен гас, како и врз цените на енергенсите на глобалните пазари.
Во јужниот дел на Иран беа регистрирани и нови експлозии во пристанишните градови Бандар Абас, Сирик и Џаск, како и на островот Абу Муса. Иранските медиуми јавуваат за пожари во воени објекти, прекини во снабдувањето со електрична енергија и оштетувања на дел од пристанишната инфраструктура.
Американскиот претседател Доналд Трамп изјави дека Иран повторно изразил подготвеност за договор, но порача дека повеќе нема доверба во властите во Техеран и дека досегашните разговори не донеле резултати. Според него, прекинот на огнот договорен минатиот месец практично повеќе не постои.
На неговите изјави реагираше иранскиот министер за надворешни работи Абас Арагчи, кој порача дека Иран нема да одговара со навреди, туку со конкретни потези за одбрана на своите интереси.
Со обновувањето на воените операции практично пропадна договорот што предвидуваше 60-дневен прекин на огнот, продолжување на дипломатските разговори, безбедно поминување на трговските бродови низ Ормузкиот Теснец и постепено олеснување на американските санкции кон Иран.
Аналитичарите предупредуваат дека доколку конфликтот продолжи со сегашното темпо, последиците би можеле да се почувствуваат далеку надвор од Блискиот Исток, особено врз светската економија, енергетските пазари и меѓународната безбедност.
