САД и Венецуела постигнале договор за голем проект во нафтениот сектор, кој според најавите треба да донесе значителни инвестиции и промени во начинот на управување со дел од огромните венецуелски нафтени резерви.
Американскиот претседател Доналд Трамп го опиша договорот како еден од најзначајните нафтени договори досега, додека привремената претседателка на Венецуела, Делси Родригез, оцени дека проектот може да има големо значење за економското закрепнување на земјата.
Според информациите објавени од венецуелската страна, договорот опфаќа развој на 17 стратешки нафтени полиња со докажани резерви од повеќе од 65 милијарди барели. За реализација на проектот се предвидуваат приватни инвестиции кои би можеле да надминат 100 милијарди долари.
Планот предвидува американските партнери, преку соработка со приватни компании, да имаат 55 проценти оперативен удел во проектот. Венецуелската влада очекува значителни приходи од даноци и смета дека инвестициите би можеле да помогнат во обновата на инфраструктурата и повторното заживување на нафтената индустрија.
Венецуела располага со најголемите докажани резерви на нафта во светот, но нејзиното производство со години е далеку под потенцијалот. Причините се поврзуваат со застарената инфраструктура, недоволните инвестиции и долгогодишните економски санкции.
Трамп, пак, тврди дека договорот нема да претставува финансиски товар за американските даночни обврзници. Според него, зголемувањето на американскиот пристап до венецуелската нафта би можело да ги зголеми резервите, да ја подобри стабилноста на снабдувањето и со текот на времето да придонесе за пониски цени на горивата во САД.
Американскиот државен секретар Марко Рубио договорот го оцени како придобивка за двете земји. Од Вашингтон се очекува проектот да обезбеди дополнителен извор на нафта, додека Каракас се надева на капитал, работни места и средства за обновување на економијата.
Сепак, експертите предупредуваат дека зголемувањето на производството нема да се случи преку ноќ. Венецуелската нафтена индустрија има сериозни инфраструктурни проблеми, а за зголемување на производството ќе бидат потребни големи финансиски вложувања и години работа.
Целосните детали за договорот сè уште не се познати. Не е објавен ниту конечниот список на приватни компании кои би учествувале во проектот, ниту начинот на кој во практика би се реализирал американскиот оперативен удел.
