Мопсот е меѓу расите кои освојуваат со својот изглед и карактер, но за луѓето склони кон алергии изборот на ова куче може да биде предизвик. Иако има кратко крзно, мопсовите не се хипоалергични и се познати по тоа што многу се линјаат.
Алергијата на домашни миленици најчесто не е предизвикана од самото крзно, туку од протеини што се наоѓаат во плунката, урината и честичките од кожата. Кога животното се лиже, овие протеини се пренесуваат на крзното, а ситните честички од кожата можат да се шират низ домот.
Кај чувствителните луѓе тоа може да предизвика кивање, затнат или течен нос, чешање и солзење на очите, кашлица, а понекогаш и осип или потешкотии со дишењето. Интензитетот на реакцијата е различен кај секој човек, па затоа некој може да реагира силно на одредено куче, а многу помалку на друго.
Доколку алергијата е блага, постојат начини да се намали изложеноста на алергени. Редовното четкање е особено важно кај мопсовите, бидејќи тие оставаат големо количество влакна. Најдобро е кучето да се четка надвор, а доколку е можно, тоа да го прави лице кое нема алергија.
Повремено капење со соодветен шампон за кучиња исто така може да помогне во намалувањето на насобраните честички на кожата и крзното. Кај кучиња со чувствителна кожа, за препаратот и зачестеноста на капењето најдобро е да се консултира ветеринар.
Голема улога има и одржувањето на домот. Редовното чистење, особено на теписите и тапацираниот мебел, може да го намали количеството алергени. Правосмукалка со HEPA-филтер е корисна за задржување на ситните честички, додека мазните подови се полесни за чистење од теписите. Постелнината и ткаенините на кои престојува кучето треба редовно да се перат.
Добра практика е спалната соба да биде простор во кој кучето нема пристап. По играњето или галењето на мопсот треба да се мијат рацете, а прочистувач со HEPA-филтер може дополнително да помогне во намалувањето на честичките во воздухот.
Пред да донесете одлука за вдомување, корисно е да поминете одредено време со конкретното куче и да видите дали ќе се појават симптоми. Ако реакциите се силни, мопсот веројатно не е најдобриот избор. Во таков случај може да се разгледаат раси кои помалку се линјаат, како пудла, ши-цу или бишон, иако ниту една раса не може да се смета за целосно безалергиска.
Најважно е да се знае дека не постои куче кое е целосно хипоалергично. Затоа, кај лицата со посериозни алергии, изборот на миленик треба внимателно да се разгледа и во консултација со лекар.
