Студентските протести во албанската престолнина Тирана прераснаа во судири со полицијата, откако демонстрантите почнаа да фрлаат тули и парчиња бетон кон зградата на Министерството за образование. Полицијата одговори со солзавец и водени топови, а неколку лица биле приведени, објави „Ројтерс“.
Незадоволството меѓу студентите е насочено кон условите на факултетите, високите трошоци за студирање и недоволната финансиска поддршка. Дополнителен проблем, според демонстрантите, се ограничените можности за вработување по завршувањето на образованието, поради што сè поголем број млади сметаат дека нивните перспективи во земјата се неизвесни.
Протестите, сепак, не се однесуваат само на образовниот систем. Дел од учесниците изразуваат пошироко незадоволство од социјалните разлики и политиките на владата, оценувајќи дека економската нееднаквост дополнително ги отежнува животните услови на младите.
„На Албанија ѝ е потребна револуција, промена и целосно уривање на системот, бидејќи вака повеќе не може“, изјави демонстрантката Љуљета Кола. Таа посочи дека социјалната неправда е длабоко вкоренета во општеството и дека постои голем јаз меѓу богатите и сиромашните.
Од албанската влада пристигна повик за смирување на тензиите. Заменичката на премиерот, Албана Кочју, преку објава на „Фејсбук“ порача дека насилството не може да донесе решение и ги осуди нападите врз државните институции и полициските службеници.
Според неа, фрлањето камења, нападите врз институциите и уништувањето јавен имот не се прифатлив начин младите да го искажат своето незадоволство.
Протестите во Албанија се случуваат во период кога во повеќе европски земји се одржуваат демонстрации поврзани со проблемите во образованието. Во Франција, средношколци веќе со недели протестираат и блокираат училишта, барајќи повеќе наставници и подобри услови за настава.
Француските ученици предупредуваат дека лошата состојба на училишните згради и пренатрупаните училници негативно влијаат врз квалитетот на образованието. Иако причините за протестите се разликуваат од земја до земја, прашањата за условите во образовните установи и иднината на младите остануваат во центарот на незадоволството.
