Внатрешните судири меѓу политичарите од францускиот центар ја продлабочуваат поделбата на умерениот електорат, додека поддршката за кандидатите на крајната десница и крајната левица бележи раст. Според анкетите пред претседателските избори во април следната година, Марин Ле Пен има силна позиција за пласман во вториот круг, а Жан-Лик Меланшон постепено се наметнува пред кандидатите од центарот.
Досега како главен претставник на центристичкиот блок се издвојуваше Едуар Филип, поранешен премиер во владата на Емануел Макрон. Но неговата кампања во последниот период губи интензитет, а анкетите покажуваат пад на поддршката. Политичките аналитичари и соработниците на Макрон како причини ги посочуваат недоволно убедливиот настап на Филип, заморот кај гласачите по двата претседателски мандата на Макрон, како и напнатата општествена и безбедносна состојба во земјата.
Филип се соочи и со критики по неколку јавни изјави, меѓу кои и коментар во подкаст дека новиот претседател, во идеални околности, би требало да има три месеци одмор пред да ја преземе функцијата. Според аналитичарите, неговата кампања тешко успева да допре до граѓаните во период на изразени политички тензии.
Падот на неговата поддршка дополнително ги заостри односите со Габриел Атал, исто така поранешен премиер и негов главен ривал во центристичкиот табор. Двајцата политичари се обидуваат да ја наметнат својата кандидатура, додека меѓу нив трае спорот кој треба да се повлече за да се овозможи заеднички настап на центарот.
Според анкета на IFOP-Fiducial за „Ле Фигаро“, поддршката за Филип паднала на 15 проценти, шест процентни поени помалку во споредба со септември. Тој сега е зад Меланшон, кој има 16,5 проценти. Атал, пак, има поддршка од 13 проценти, зад Меланшон и кандидатот на умерената левица Рафаел Глуксман.
Атал дополнително ги разгневи дел од сојузниците на Макрон откако повторно ја отвори идејата за големи внатрепартиски избори меѓу центристичките кандидати. Дел од политичарите сметаат дека таквиот процес би можел дополнително да ги продлабочи поделбите во момент кога умерените сили се обидуваат да го задржат своето влијание. Сепак, како генерален секретар на партијата „Ренесанса“, Атал располага со значајно влијание врз партиската организација и финансиите.
Проблемот не се ограничува само на ривалството меѓу Филип и Атал. На левиот центар, Глуксман ја зајакна својата позиција по внатрепартиските избори во Социјалистичката партија, додека на десниот центар за истото гласачко тело се борат поранешниот министер за внатрешни работи Бруно Ретајо и градоначалникот на Кан, Давид Лиснар.
Од таборот на Филип сметаат дека неговите послаби резултати во анкетите не значат дека неговата кандидатура е завршена. Неговите соработници тврдат дека тој и натаму е кандидат од центарот со реална можност да стигне до вториот круг и да спречи директна пресметка меѓу Ле Пен и Меланшон.
Но дел од сојузниците на Макрон се сомневаат дека кој било политичар поврзан со актуелната власт може лесно да ја добие довербата на гласачите. Макрон го завршува својот втор мандат со рекордно ниска популарност, што, според нив, претставува дополнителен товар за кандидатите кои биле дел од неговата влада.
Поради тоа, од умерените политички кругови сè почесто се упатуваат повици за обединување околу еден кандидат, без разлика дали тој доаѓа од левиот или десниот центар. Според нив, личните амбиции треба да отстапат пред обидот да се избегне целосна поделба на умереното гласачко тело.
Предупредувањата се дека доколку повеќе центристички и умерени кандидати продолжат одделно да ја бараат поддршката на истите гласачи, нивните гласови ќе се распределат меѓу повеќе политички опции. Во таков случај, вториот круг би можел да се одвива меѓу кандидатите на Националниот собир на Ле Пен и движењето „Непокорена Франција“ на Меланшон.
